รับน้อง น้องรัก

posted on 31 May 2009 21:13 by 9xanax

ประเพณีรับน้องไม่ได้อยู่แค่ในรั้ว มหาลัย ตอนนี้ได้ลามมาถึงโรงเรียนมัธยมแล้ว

 

สาเหตุจากเมื่อรืนวาน(วันนี้วันอาทิตย์ ฉะนั้นวันนั้นคือวันศุกร์)

ห้องของพวกผมได้จัดกิจกรรมรับน้องกันขึ้น

 

เกร่นกันก่อนว่า ตอนผมอยู่ม.4 ไม่ได้รับน้องกับเค้าหรอก

ตอนนั้นมีเรื่องกันพอดี(ที่มีคนเสียชีวิต)

ผู้ปกครองใครไม่รู้ ดันรู้ว่าโรงเรียนมีกิจกรรมรับน้อง เลยโทรไปไม่ให้จัดรับน้อง

รุ่นผมเลย อดรับน้องด้วยประการฉะนี้

 

ตอนนี้เป็นรุ่นพี่ แล้วน้องๆอยากให้มีกิจกรรมกัน เลยได้รับน้องสมใจอยาก

(โรงเรียนไม่มีเวลาให้ ต้องหาเวลากันเอง)

 

กว่าจะคุยกันเรื่องเวลาจบเนี่ยนานเลย

เพราะ อ. ทั้งพี่ทั้งน้องไม่อยากเสียเวลาสอนเขา เลยไม่ให้คาบมาจัดกิจกรรม

แต่เพราะความอยากจัดให้รุ่นน้ิอง

เพื่อนผมเลยบากหน้าไปขอคาบเรียนอ.บางคนมาได้  ได้รับน้องแล้ววว

 

มาพูดถึงกิจกรรมกันบ้าง

นี่รับน้องโรงเรียนมัธยมเอง เลยไม่ค่อยมีกิจกรรมอะไรมากมาย เวลาก็ไม่มาก

แรกๆก็มาคุยกันก่อน แนะนำตัวอะไรเทือกนี้

ระบบโรงเรียนผมเรียกว่า พี่รหัส น้องรหัส

หลังจากนั้นก็ให้น้องปิดตาทำกิจกรรม

 

ที่อยากเล่าก็คือ มีล้วงไหด้วย


(ปกติเขาจะเอาของแปลกๆ มาใส่ให้น้องๆกลัว
 แล้วหลอกน้องว่าเป็นปลาไหล)

 

แต่นี่ สุดยอดกว่า.......

พี่เล่นเอาปลาไหลจริงๆมา

 

อ็าคคคคคคคคคคคคค.........

สัพเพ สัตตา

โดยส่วนตัวไม่กลัวหรอก สงสารปลามากกว่า

 

ดีที่น้องไม่เห็น น้องเห็นคงเป็นลม

 

ที่แพล่มมาตั้งยาว ไม่มีอะไรหรอก

แค่อยากบอกว่า รักน้องจริงๆ เลยแกล้ง อิอิ

จาก Entry ที่แล้ว ในที่สุดก็ได้มาถึงการแข่งระดับประเทศซะทีสินะ

 

เริ่มเลยละกัน !!!

 

การแข่งขันคอมพิวเตอร์โอลิมปิกระดับชาติ ครั้งที่ 5 ณ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

จังหวัดนครศรีธรรมราช ครับ (สำหรับผม ก็ไม่ได้ไกล้ๆซักเท่าไร)

 

เดินทางไป โดยรถไฟ ครับ ตู้นอนซะด้วย คืนเดียวถึง

ประสบการ์ณครั้งแรกในการนอนบนรถไฟ

บอกได้เลยว่า โคลงเคลงมากๆ รถไฟขับๆจอดๆ ตลอดเวลา

เพื่อนที่ไปด้วยกันบ่นกันว่านอนไม่หลับ

 

แต่ไม่รู้ทำไม ผมหลับดีชะมัด นอนยาวววว ตื่นเดียวถึง !!!

 

ไปวันแรกวันที่4 ให้ไปนอนเล่นเตรียมตัวพิธีเปิด ไปทำใจกันซะก่อนว่างั้น

 

พูดถึง มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์บ้าง เป็นมหาลัยที่ใหญ่มากๆ (ใหญ่เวอร์)สำหรับผม

แต่ละตึกจะอยู่ห่างกันมากมาย ในมหาลัยก็ เจอชาวบ้านเลี้ยงสัตว์กันข้างทางเรื่อยๆ

สิ่งที่จะเห็นในมหาลัยได้มาก ก็คือ วัว

พี่ที่นำทัวร์บอกว่าเปรียบได้กับ mascot ประจำมหาลัยนี้เลย

(อยากจะบอกว่าศิลปากรก็มีเหมือนกัน แต่จะเป็นอะไรลองพิสูจน์ด้วยตัวเองนะ )

 

 มาต่อเรื่อง การแข่งขัน

การแข่งนี้เป็นการแข่งขันเขียนโปรแกรมภาษา C  วันๆหนึ่งแข่งแค่ 3 ชั่วโมงเอง


ที่เหลือ ไปเที่ยวครับ !!!


ทางค่าย จัดนำเที่ยวแบบหรูมาก (สำหรับผม)

- รถทัวร์2ชั้น 3คัน

- มีพี่ๆที่เรียนการท่องเที่ยวของมหาลัย มาเป็นพี่นำทัวร์

 

ไปหลายที่ครับ ส่วนมากก็ที่ดังๆของจังหวัดนครศรีธรรมราชทั้งนั้นเลย

- พระธาตุเมืองคอน

- พิพิธภัณฑ์เมืองนครศรีธรรมราช(ที่นี่หรูมาก ตระการตาด้วย Effect หลากหลาย)

- ดูหนังตะลุง ที่บ้านอ.สุชาติ (สนุกมากครับ !!!)

- และที่อื่นๆ หลายที่

 

ที่ชอบที่สุดที่พาไปคือ หาดเขาพลายดำ

 

ทางค่าย มีกิจกรรม On The Beach เล่นชายหาดกันเต็มเลยครับ

มีเล่นฮูล่าฮูป เล่นปาไข่ กิจกรรมต่างๆเยอะแยะ

หลัังจากนั้นมีเวลาให้เล่นทะเลด้วยล่ะ

 

ที่นี่เขาจัดแบบเป็นปาร์ตี้จริงๆ มีเวที มีอาหารเพียบ !!!

มีการแสดงบนเวที จากพวกพี่ๆ และพวกเราเอง

เป็นปาร์ตี้ที่สนุกมากอีกเหมือนกัน

 

ในที่สุดก็ถึงเวลากลับบ้าน

ผลออกแล้ว ผมไม่ได้เหรียญกลับมา

 

แต่ที่ได้มากๆ ก็คือ ประสบการ์ณ

ผมคิดว่า ถึงผมจะมีเงินมากเท่าไรก็ทำแบบนี้ไม่ได้

- ปาร์ตี้ชายหาด เป็น คนร้อยๆคน ร่วมกันทำกิจกรรม

- เที่ยวนครฯ พี่นำเที่ยวก็เป็นคนนคร ทำให้รู้เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของเมืองนครเยอะแยะ

- ความประทับใจจากเพื่อนๆทุกๆศูนย์ ของมูลนิธิ สอวน.

 

ปิดเทอมคราวนี้ มีความประทับใจสุดๆสำหรับผม

ดีกว่าครั้งที่ผ่านๆมา ที่จะไปเรียนพิเศษกันทุกๆวัน

ถึงแม้ไม่ได้วิชาการอะไรมากมาย(ได้ภาษา Cมาเพียบ) แต่ก็เป็นความสุขมากๆ

 

พูดได้เลยว่า  ดีใจจริงๆที่ได้มา

บันทึกการแข่งขัน คอมพิวเตอร์โอลิมปิก ประสบการ์ณที่เงินหาซื้อไม่ได้(1)

 

ประเดิม Entey แรกของบล้อกนี้ เราจะมาแพล่มถึง ประสบการ์ณที่ผมได้ไปเข้าร่วม

การแข่งขันคอมพิวเตอร์โอลิมปิกระดับชาติ ครั้งที่ 5 ณ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์



แต่ก่อนอื่น เรามาเริ่มกันตั้งแต่ต้นของการเดินทางมายังการแข่งขันครั้งนี้เลยดีกว่า

การที่จะมาเข้าแข่งได้ ต้องเป็นตัวแทนศูนย์ สอวน. ของศูนย์สอวนที่ต่างๆให้ได้ซะก่อน

มีกี่ที่ก็ไปดูกันได้ในเว็บ  http://www.posn.or.th/

 

อย่างแรก ต้องสอบเข้าค่าย 1 ให้ได้ซะก่อน

(ผู้สมัครขอแค่ไม่เกินม.5ขึ้นไป จะม.1 หรือจะอยู่ประถมก็สมัครได้)

ซึ่งเนื้อหาก็จะใช้คณิตศาสตร์เบื้องต้น และทักษะการแก้ปัญหานิดหน่อย

 

มาถึงการอยู่ค่าย1 เนื้อหาที่เรียนก็จะมี C Programming เพียงอย่างเดียว

อย่าพึ่งคิดว่ามันยากนะ เพราะว่า ทุกคนที่เข้าค่ายก็จะเริ่มจาก 0 กันเกือบทั้งหมด

ถ้าตั้งใจเรียน รับรองว่าเข้าใจแน่นอน

 

หลังจากค่ายแรกก็มาค่าย 2

เนื้อหาที่เรียนจะเป็นพวก Data Structure และ  Algorithm

ซึ่งค่ายนี้จะเรียนกันไม่มากเท่าไร เพราะจาก 20 กว่าคนเอาเหลือแค่6คน(แล้วแต่ศูนย์ด้วยนะ)

คนที่ไม่ค่อยรู้เรื่องอยู่แล้วจะหมดกำลังใจกันได้ง่ายๆ

 

แต่ผมบอกได้เลยว่า การที่จะได้ผ่านเป็นตัวแทนศูนย์ นั้นมาจากคะแนนในค่าย

ขอแค่ ตั้งใจเรียน ทำทุกอย่างที่ อ.ให้ทำ แล้วพอผลออกมามันก็จะดีเอง

(คนที่คิดว่าตัวเองเก่งแล้ว จะไม่ค่อยขยันทำคะแนนในห้องกัน อาจจะทำให้ชวดได้ง่ายๆ)

 

หลังจากผ่านค่าย2แล้วทีนี้จะได้มาเป็นตัวแทนศูนย์ซะที ทีนี้จะได้ไปแข่งแล้ววว

 

เหนื่อยละ.... หลังจากแพล่มมาตั้งนาน ยังไม่ถึงการแข่งขันซะที เอาไว้มาต่อกันคราวหน้าละกัน

ใครอยากให้บอกถึงการแข้าค่าย สอวน อย่างละเอียดทั้งค่าย1และค่าย2 comment มานะครับ แล้วจะเขียนให้

 

ใครมีอะไรแนะนำเกี่ยวกับการเขียนบล้อกอีกก็ช่วยบอกกันนะครับ จะได้ไปปรับปรุงให้ดีขึ้น